Lang leven… mama en papa

Ik vond deze tekening na overlijden mam in een lade met als tekst:

“Lang Leven mama en papa”

Mama en papa ik wens dat jullie nog velen jaren mogen leven en ik geef jullie nog veel geluk en zegen.

Mama en papa we wensen uuw voor altijd trouw voor elkaar te zijn.

Heel speciaal dat mam dit bewaarde daar mam eigenlijk meer veel weggooide van speelgoed of kleren van mijn zus en mij waarvan zij bepaalde dat het weg moest en wij haar op aanspraken.

Ook bijzonder dat ik koos voor “lang leven” in plaats van “lang leve” dat meer gebruikelijk is. Heerlijk die fouten en rijm als kleine Sjonnie.

Ik leek wel een huwelijksambtenaar of priester/paus die zijn zegen gaf en blijkbaar ook geluk mocht uitdelen aan het jarige bruidspaar. Wellicht had ik al in de jaren 60 door dat trouw niet vanzelfsprekend was en wenste ik dit voor mijn ouders en mijn zus en mij.

Ik denk qua muziek aan het melanvholische “Strangers in the night” van Frank Sinatra uit 1966 en zie pap en mam al stijldansend te Kerkrade West verliefd worden medio jaren 50.

Ik herinner me vooral dat Rita en ik al als kids pap en mam verrasten met ontbijt, cadeau’s en vele kusjes en knuffels en bij pap en mam in bed kropen.

Toen mijn zus was overleden was ik diegene die aandacht bleef schenken aan de liefde van mijn ouders voor elkaar en kocht ik voor hun huwelijksdag een boompje als symbool voor hun verbondenheid.

Ik zie ze nog samen dansen in mijn woonkamer te Maastricht dik 30 jaar terug op Buena Vista Social Club : Chan Chan wat ze in het ouderlijk huis ook vaak deden in een romantische bui en ik zie ze nu dan ook samen stijldansen in de jaren 50.

Toen ik een vaste baan had nam ik hen vaker mee voor uitstapjes en bij hun 40 jarig huwelijk trakteerde ik op aantal overnachtingen Kuhrhaus Scheveningen in combi met de musical van een tragisch liefdesverhaal Miss Saigon.

Tragisch was bij pap en mam natuurlijk het verlies van een 17 jarige dochter en “geluk en zegen” waren vanaf toen niet meer van toepassing. Mijn vader ging nog harder werken dan voorheen en kwam op onregelmatige tijden naar huis tot woede van mijn moeder die tussen de gordijnen van het woonkamerraam zat te loeren waar hij bleef,want de warme maaltijd was al klaar. Het scheldkanon stond op scherp als pap uiteindelijk een uur te laat aan tafel schoof.

Ik realiseerde me na afloop van bioscoopbezoek op 22 februari 2026 van de Oscargenomineerde film Hamnet hoe moeilijk het wel niet voor mam is geweest om doordeweeks bijna de hele dag alleen thuis te zijn. En ik begreep ook pap die langer en harder doorwerkte in de psychiatrische kliniek Watersley (nu Koraal) Sittard. Dit kwam hard binnen tijdens de film Hamnet die gaat over romantiek, ouderschap, intense rouwproces van Agnes en haar man William Shakespeare na de dood van hun elfjarige zoon Hamnet aan de pest in het 16e-eeuwse Engeland. Het verhaal richt zich op de impact van dit verlies op hun gezin en hoe het verdriet uiteindelijk leidt tot het ontstaan van Shakespeares beroemde toneelstuk Hamlet. De verwerking van deze vader en moeder herkende ik bij mijn eigen ouders. Bijzonder dat ze met ieders eigen rouwproces alsnog trouw bleven aan elkaar. Ik zie in de liefdesverklaring van Shakespeare uit de film ook mijn vader vaker zingend een ode brengen, of waar ik bij was “Ich Liebe dich” roepen al knuffelend met mam en de sprekende ogen van een verliefd stel. Zo mooi om deze liefde en trouw terug te zien die ik als kind voor mijn ouders en mijn zus en ik al wenste.

Zing en dans mee op de eerder genoemde video’s hieronder.