Muzikaal eerbetoon aan Peter Kistermann

Ik herdenk vandaag op je 21ste sterfdag je creatieve geest met je hoofdtalent om iedereen te helpen

Na het lesgeven toast ik op onze familie en vooral op mijn lieve pap waar ik zo trots op ben.

Tekst gedachtenisprentje na je overllijden 23 februari 2005

Lieve Peter,

Als kind hield je van paarden, je speelde viool, haalde streken uit als misdienaar en genoot je van de kauwgum die je kreeg van de bevrijders na de oorlog. Het was genieten van het kind in jou in al je verhalen van vroeger. Trots ben ik op de doorzetter en enthousiasteling in welke functie dan ook; van bankwerker op de Domaniale mijn te Kerkrade, als technisch tekenaar/werktuigbouwkundige, bij het aanleggen van verwarmingsinstallatie in Ahoy Rotterdam en dan studeren in de avonduren en uiteindelijk genieten van de functies waar jij je helemaal kon uitleven door te werken met volwassenen met een verstandelijke beperking te Sittard en later als hoofd bezigheidstherapie in een verpleegtehuis te Kerkrade.

Wat je ook deed; het gebeurde met volledige overgave. De bijbaantjes met KIHO, de lampenier, als hoofdcontroleur bij Roda JC en na het pensioen als speelgoedman en klusjesman. Kortom een multitalent en al helemaal in contact met mensen; je kon gewoon niet zonder. Als partner en vader was je grenzeloos in je liefde en zorg. En ook voor anderen was jij steeds die je hulp aanbood. Dit was tevens je valkuil. Met het overlijden van Rita in 1977 kwamen de zorgen naast zorgen voor; een stukje levenslust van het kind in jou verdween op de achtergrond; je kon je verdriet niet direct uiten en al snel volgde een hernia. Toch vlamde de levenslust weer op bij iedere goede sigaar die jij ook opstak, bij elk moment dat je genoot van Nely; “wat een geweldige vrouw ben jij”, bij het spelen en knuffelen met de hond en je trots voor wat John ook deed. Peter was altijd duidelijk aanwezig met zijn charmes, humor en fysiek krachtig tot op het laatst. Niemand kan voelen wat wij voelden en samen deelden; vaak zonder woorden; zo close dat het voor de buitenwereld vaak niet te begrijpen was. ”Pap ik moet je iets ergs vertelen: ik houd zo veel van jou”  Nu ben jij bij onze lieve schat; Rita.

Het kind in jou is niet weg te krijgen en voor ons was jij er, ben jij er en zal jij er altijd zijn.

Peter Kistermann 22-11-1930/ 23-02-2005

Listen to me now

I need to let you know

You don’t have to go it alone

And it’s you when I look in the mirror

And it’s you when I don’t pick up the phone

Sometimes you can’t make it on your own

(Bono U2)

Nely

John

Muziek uitvaartdienst Peter Kistermann

26 februari 14.00 uur

En hier de muziek tijdens de uitvaart die alleen in audio te horen was en nu als eerbetoon met beeld en uitleg erbij

Binnenkomst uitvaartcentrum Schifferheide Kerkrade

We kozen voor deze plek waar Rita (dochter pap en mam) begraven lag en niet voor een kerkelijke dienst, maar wel voor een Ierse priester en een instrumentele opening. In het uitvaartcentrum klonken de kalmerende pianoklanken van Einaudi’s titeltrack album 2004 bij binnenkomst.

Ludovico Einaudi: Unna Mattina

Opening herdenking

Pap hield veel van klassieke muziek en zong vaker aria’s in verliefde toestand voor mam. De track “Canto Della Terra” hoorde hij vooral heel graag als een emotioneel eerbetoon aan de schoonheid van de aarde en verbondenheid met de natuur. Ook is dit nummer een hoopvolle ode aan liefde en verbondenheid. In de auto zong pap voluit mee met een brede glimlach die je niet al te vaak zag en net als Andrea Bocelli vol overtuiging.

Andrea Bocelli: Canto Della Terra

Tussendoor de herdenkingsdienst

Na de Italiaanse opening (naar het schijnt hield pap veel van Italiaanse muziek door zijn roots aldaar in een ver verleden) naar de USA met ook weer Italiaanse invloeden via de klassieke crossover stijl van Josh Groban die veel Italiaanse klassiekers covert. In 2002 brak Josh Groban wereldwijd uit na zijn optreden tijdens Olympsiche Winterspelen in Salt Lake City en met de live registratie “Josh Groban In Concert”. Ik weet nog goed hoe ik op bezoek bij mijn ouders op de bank zat naast pap en hoe we samen genoten van dit concert dat op RTL5 werd uitgezonden met “eigen nummers” en covers. We kochten meteen de live CD en de DVD en kort voor paps overlijden bezochten we zijn concert in Amsterdam op 8 december 2004. Pap verheugde zich en leek wel een puber op weg naar het metrostation Amsterdam Bijlmer/ Arena, maar vond het wel eng toen de metro steeds voller werd met Bayern München supporters die kwamen voor de Champions League wedstrijd met Ajax. In de Pepsi stage genoot pap het meest van ons allen en had veel energie tijdens dag 1 in Amsterdam en de dag na het optreden was hij al minder fit en ging hij ook niet mee voor een strandwandeling in Bloemendaal aan Zee.

Heel passend bij afscheid nemen bleek deze track die velen ontroerde tijdens pap’s afscheid en mij nog steeds.

For always, forever
Beyond here and on to eternity
For always and ever
You'll be a part of me

And for always, forever
A thousand tomorrows may cross the sky
And for always and always
We will go on
Beyond goodbye

Josh Groban: For Always

Na persoonlijk verhaal zoon John Kistermann

Ik vertelde mijn verhaal over mijn lieve vader hoe ik hem al miste als jochie van 4 toen hij werd geopereerd aan zijn darmen in Leiden en niet thuis was. Mijn was niet verteld dat pap werd geopereerd en ik dacht dat hij een aantal dagen moest doorwerken als technisch tekenaar in de Domaniale mijn locatie Nieuwstraat Kerkrade. Ik was bezorgd om mijn vader dat hij niet voldoende eten had en “volgde mijn autonomie” pakte brood in zijn broodtrommel en liep zonder mijn moeder en zus iets te vertellen weg naar de ingang van de mijn. Ik was niet welkom op het terrein en ging naast de ingang zitten op en trap bij de woonhuizen aldaar. Ik had zo zicht op de in/uitgang als pap voorbij zou lopen. Ik wilde en moest pap gewoon zien en bleef lang weg volgens mijn moeder die zo ongerust was. Gelukkig wist iemand met mij het gesprek aan te knopen en bracht me naar mijn ouderlijk huis. Zo vertelde ik ook meer over zijn jeugd en de liefde voor mam en voor zijn kids. Natuurlijk kwam ook de tragische dood van Rita aan bod en hoe pap niet werd gehoord en probeerde sterk te zijn en zo min mogelijk te praten over het gemis en verdriet. Hierin herkende ik de quote van de actuele hit van U2 begin 2005 waar zanger Bono een ode brengt aan zijn overleden vader waar hij zijn liefde voor muziek vond net als ik in pap de creativiteit om anders om te gaan met problemen. Bono had niet altijd een goede relatie met zijn vader en vaker ruzie en ze spraken elkaar niet vaak omdat ze zielsverwanten bleken te zijn. Dat waren pap en ik ook met het verschil dat we ruzie maakten en steeds meer van elkaar hielden en ik kon de laatste jaren mijn vader meer en vaker knuffelen dan ooit met mijn moeder. De overeenkomst tussen pap en mij en in de track zat in de onderstaande quote: Pap wilde zijn autonomie behouden en zich niet laten kisten (als Kistermann) en sterk zijn en zijn verdriet alleen verwerken door er niet over te praten. Ik kon heel goed mijn moeder helpen door naar haar te luisteren en te ondersteunen en deels ook met pap wandelend naar voetbalwedstrijden Roda JC, maar mijn opgelopen trauma’s in mijn jeugd besprak ik al helemaal niet met hen tot op een moment dat ik het moest jaren later en kon ik deels mijn angst, schaamte en schuldgevoel loslaten wat tot meer verbondenheid bracht tussen vader en zoon.

Sometimes you can't make it on your own
Sometimes you can't make it
The best you can do is to fake it
Sometimes you can't make it on your own

U2: nummer 3 Sometimes you can’t make it on your own

Bij het afscheid nemen

Iedereen werd uitgenodigd om afscheid te nemen op ieders eigen wijze door naar de kist te lopen terwijl de Ierse muziek klonk en de tekst geïnspireerd op een Iers gedicht uit de 17de eeuw met als metafoor om op paps graf te liggen om de eeuwige liefde, rouw en verlies te verbeelden.

En zo voelde het ook nadat pap in mijn armen vloog in het ziekenhuis met de woorden; Sjonnie, Sjonnie voordat bloed uit zijn mond kwam tijdens een aneurysma; ik schreeuwde het uit op de gang en we werden opgesloten in een kleine ruimte. Ik was zo verdrietig dat ik niet meer wilde gaan werken en alleen aan pap kon denken; ik bleef lang ontroostbaar.

De muziek en vooral de liveversie uit 2002 tijdens een concert in Dublin werkt tegenstrijdig met de tekst en is deels traditioneel met een Ierse fluit: “tin whistle/Irish flute”, accordeon en de “Bodhrán”( die je voor mij kocht in Ierland tijdens ons roadtrip in 2001) en een hypnotiserende moderne beat die wel feestelijk, vreugdig aanvoelt. En dat voelde ik ook tijdens het afscheid en zo ontstond ook een mooi ritueel dat bijna iedereen overnam om een high-five te geven aan mij en mijn moeder na afscheid te hebben genomen van pap.

So I'm stretched on your grave
And will lie there forever
If you hands were in mine
I'd be sure we'd not sever
My apple tree, my brightness
It's time we were together
For I smell of the earth
And am worn by the weather

Sinéad O’Connor: I am stretched on your grave (bekijk de track vanaf 17.07 minuten)

Na dit onbeschrijfelijke afscheid stond nog velen buiten ons op te wachten en sloten we deze herdenking niet af met een traditionele koffietafel met alle gasten, maar bezochten mam, Ierse terriër Eileen (de hond van pap) en ik de fijne plekken waar pap graag met ons bourgondisch verbleef van Geulhemermolen, Coffeelovers, Café Sjiek tot mijn woning in Maastricht. Mam wilde net als ik geen koffietafel als eerbetoon aan Rita waar wel na de koffietafel alcohol werd genuttigd en ik hier vooral moeite mee had en op eigen wilden nagenieten van dit prachtige afscheid. Toen we koffie gingen drinken bij Coffeelovers zaten we naast een stel met een baby en “the circle of life” kwam symbolisch en letterlijk voorbij.

Een aantal dagen later hoorde ik voor het eerst van een nieuw nummer van Josh Groban dat hij plotseling moest schrijven na een bijzonder droom.

Ik zag dit als een boodschap van pap die zoals ik veel later begreep zich excuseerde voor zijn plotselinge vertrek voordat hij 75 mocht worden. Ik printte de tekst uit en mam en ik huilden van geluk.

And I never want to let you down
Forgive me if I slip away
When all that I've known is lost and found
I promise you, I
I'll come back to you one day

Het nummer verscheen pas een jaar later op zijn nieuwe album

als een muzikaal eerbetoon voor een bijzonder die in februari 2005 overleed

Josh Groban; February Song

Pap ook anno 2026 moet ik je iets ergs vertellen: “Ik hou nog steeds zoveel van jou”

JOHN